Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską, która powinna być wykonywana tak, jak tego wymaga dobro dziecka i interes społeczny. Wynika stąd, że zarówno wysiłki rodziców, jak też instytucji wspierających, mają być ukierunkowane na dziecko, które jest beneficjentem oddziaływań wychowawczych i socjalizacyjnych. Zdarza się jednak, że rodzice w sposób zamierzony lub całkowicie nieuświadomiony krzywdzą dziecko. Nierzadko zawodzą także wspierające proces wychowawczy instytucje państwa.
W konsekwencji dziecko staje się ofiarą krzywdy, której źródłem mogą być najbliżsi, rówieśnicy, osoby z bliższego czy dalszego sąsiedztwa, osoby przypadkowo napotkane czy to w świecie realnym czy wirtualnym, nadawcy medialni. Dziecko może zostać skrzywdzone w różny sposób – fizyczny, seksualny, psychiczny, emocjonalny, komercyjny itd. Niemniej jednak niezależnie od formy, każda krzywda, ze względu na szczególnie delikatną konstrukcję psychiczną dziecka, oddziałuje na nie negatywnie, wręcz destrukcyjnie, w każdym aspekcie jego funkcjonowania, powodując traumę trudną do przezwyciężenia, determinującą jego stosunek do siebie, bliższego i dalszego otoczenia, wspólnoty społecznej, w której na co dzień funkcjonuje, norm obowiązujących we wspólnocie itd.
Problematyka konferencji, skupiająca się wokół zagadnienia krzywdy dziecka i jej wpływu na jego funkcjonowanie i rozwój, wpisuje się w działania podejmowane w ramach Krajowego Planu Przeciwdziałania Przestępstwom Przeciwko Wolności Seksualnej i Obyczajności na Szkodę Małoletnich na lata 2023-2026.
Problematyka konferencji, skupiająca się wokół zagadnienia krzywdy dziecka i jej wpływu na jego funkcjonowanie i rozwój, wpisuje się w działania podejmowane w ramach Krajowego Planu Przeciwdziałania Przestępstwom Przeciwko Wolności Seksualnej i Obyczajności na Szkodę Małoletnich na lata 2023-2026.